محمدرضا شجريان در مهر ۱۳۱۹ در مشهد زاده شد و از كودكي با همان لحن كودكانه ميخواند در سال ۱۳۳۷ به راديو خراسان رفته و در رشته آواز مشغول گرديد. سپس براي اجراي برنامههاي گلها به تهران نزد استاد پيرنيا دعوت شد و در بيش از يكصد برنامه گلها و برگ سبز شركت كرد. او از سال ۱۳۴۵ با احمد عبادي آشنا شد و از سال ۱۳۴۶ در كلاس مهرتاش شركت نمود.
در ۱۳۵۰ با فرامرز پايور آشنا شد و يادگيري سنتور و رديفهاي آوازي را دنبال كرد. از سال ۱۳۵۲ نزد عبدالله دوامي كليه رديفهاي موسيقي و شيوههاي تصنيفخواني را فرا گرفت. ۱۳۵۴ نزد نورعلي خان برومند سبك سيد حسين طاهرزاده را فرا گرفت.
شيوههاي آوازي اقبال السلطان، تاج اصفهاني، ميرزا ظلي، اديب خوانساري، قوامي و بنان را روي صفحات و نوارها به دقت دنبال كرد. از ۱۳۵۴ تدريس هنر جويان را در رشته آواز در دانشكده هنرهاي زيباي دانشگاه تهران آغازكرد و در سال ۱۳۵۸ با تعطيلي اين رشته كار تدريس خود را پايان داد.
در ۱۳۵۷ چندين سرود ميهني اجرا كرد و همكاري خود را با سازمانهاي دولتي ادامه نداد و در خانه به تحقيق و تدوين رديفهاي آوازي پرداخته و به آموزش شاگردان قديمياش همت گماشت. شجريان اكنون به همراه پسرش همايون شجريان به ترويج و اشاعه موسيقي اصيل و سنتي ايراني ميپردازد.
